21 juli 2017

Berg Genuss pur!

||
0 Comment

Wie klein wir Menschen doch sind

Afgelopen week was ik in Zwitserland – om precies te zijn: in Grindelwald. MOUNTAINS ALL AROUND: de Eiger Nordwand, de Jungfrau, Mönch – bergen van 4000 meter – maar ook Männlichen, Schilthorn, Schreckhorn. Stuk voor stuk wáánzinnige bergen. Hoewel ik vroeger hooguit af en toe een weekje wintersport meepakte in de bergen, ben ik sinds een aantal jaren he-le-maal verliefd op de schoonheid en de magie van de bergen. Ook al ben ik al vaker in Grindelwald geweest, de aantrekkingskracht blijft enorm.

Eiger Ultra Trail
In eerste instantie was ik in Grindelwald voor de Eiger Ultra Trail. Inmiddels behoorlijk bekend en populair in Nederland. Diverse nationaliteiten nemen deel aan deze 16 – 35 – 51 of 101 km trail, maar Nederland is wel héél goed vertegenwoordigd. Vanuit MudSweatTrails begeleidde ik een reis naar dit doel: maar liefst 90 enthousiaste trailers hebben we in het voortraject en tijdens de dagen in Grindelwald begeleid.
Hoewel de race van onze deelnemers centraal staat (en alles eromheen, van koken tot supporten), gaan wij (‘de crew’) zelf ook op pad. En wel maximaal. Voor de dikke, vette 100%. Zo stonden we donderdag bovenop de Schilthorn, brachten we vrijdag een bezoek aan de Schreckhornhütte, stond ik zaterdag bovenop de Faulhorn en hebben we maandag nog ‘even’ de Hardergrat (even googelen! – waan-zinnig) meegepakt. Aan het eind van de 5 dagen stond de teller op 9000 hoogtemeters, 100+ kilometer, ontelbaar veel ‘wauw’momenten en maximaal voldoening. En dan vergeet ik nog de kilometers die we maakten in de keuken, op locatie en tijdens de verkenningstocht. Kortom: een intensieve, maar prachtige week.

Lucky me
Andere zomers ben ik vaak alleen op pad in de bergen. Zo was ik afgelopen jaar in de Brenta Dolomieten en het jaar ervoor in Portes du Soleil. Hoewel ik me heel goed vermaak in m’n eentje en er graag alleen op uit trek, was ik heel blij dat ik deze week mijn maatjes (alias berg gidsen) om me heen had. Passages die ik in m’n eentje niet zou nemen, nam ik nu wel. De Hardergrat, waarover ik van m’n lang zal ze leven nooit individueel zou gaan lopen, rende (soms dan…) ik nu over, en ‘risico’s’ die ik normaal niet zou nemen, leken nu behapbaar. Ervaring, een helpende hand en advies waren immers aanwezig.

Pictures will tell…
Inspiratie voor nieuwe tochten, het delen van magic moments, het helpen bij moeilijke passages en het samen ervaren van nature’s beauty: big thanks to JL, Laetitia, Marc, Bart en Hans. En dan vergeet ik nog het ontvangen van de meest prachtige foto’s…


Het beschrijven van de diverse tochten kan ik uitgebreid gaan doen, maar ervaringen zijn moeilijk in woorden uit te drukken. Find out yourself! Laat ik het houden bij een aantal hoogtepunten:

  • Na 1000 meter klimmen vergezeld worden door een fantastische gletsjer tijdens de rest van je tocht.
  • Klimmen, klauteren, kettingen, kabels, watervallen, klimmen, klimmen en nog eens klimmen met – waar je ook kijkt – een fenomenaal uitzicht.
  • Ki-lo-me-ters lang rennen (waar mogelijk) over de Hardergrat – een imponerende bergkam – met uitzicht op Interlaken en de Brienzersee; omringd door bergen, bergen en nog meer bergen (en niet zomaar bergen…). En dan achterom kijken en zien welk deel van de graat je al gelopen hebt… #impressive
  • Na deze monstertocht zwemmen in het turquoise water van de Brienzersee!

Om dit verhaal echt te begrijpen moet je lekker zelf op pad gaan, de bergen in, naar het topje toe, tochten maken, om je heen kijken en ontdekken. Zorg er wel voor dat je goed bent voorbereid! Tips nodig? Let me know. Veel plezier!

Leave a Reply