31 juli 2017

Big belly power

|
By
|
0 Comment

M’n week in het kort:
Maandag: kracht en core in de gym
Dinsdag: rust
Woensdag: 26km heuveltraining (indoor cycling)
Donderdag: 8km hardlopen: 6 x (7min hardlopen + 2min wandelen)
Vrijdag: kracht en core in de gym
Zaterdag: 26km interval sessie (indoor cycling)
Zondag: rust

Überfanatiek…
En na een uitgebreide vragenlijst over mijn gezondheid, stelde ze dan plots een hele andere vraag: ‘wat is je doel, Kim?’. En ik floepte er meteen mijn ultieme wens uit: ‘4.5 maand na de uitgerekende datum begint mijn wielerseizoen en daar wil ik staan!’. Meteen sloeg de twijfel toe en bleef het maar malen in mijn hoofd, dat ze me vast zo’n überfanatiekeling vindt die koste wat het kost weer wedstrijdfit wil zijn na een zwangerschap (en bevalling…). Want natuurlijk snap ik zelf ook wel dat mijn doel wellicht niet haalbaar is als er complicaties om de hoek komen kijken en dat ik moet accepteren dat ik niet álles in eigen handen heb en dat…

Fan-tas-tic!
Ze verlost me al snel uit mijn stille overpeinzingen en zegt: ‘fantastic!!’. Ik kijk haar aan en ze vervolgt: ‘weet je, een doel is nooit een zekerheid, maar jij hebt een heel concreet doel en daar gaan we aan werken, ik heb er zin in!’. Ze begrijpt me, want zij weet als geen ander wat het is om doelen te stellen, ze na te streven en ze wellicht te behalen, of niet. Terwijl ik in november een kind zal baren, loopt zij in diezelfde maand een marathon en op de wat langere termijn heeft ze de Olympische Spelen van 2020 in haar vizier. Ja, zo goed is ze… En ik grinnik in mezelf, en later ook met manlief als we concluderen dat dit alleen in Boulder kan plaatsvinden: een prenatale personal trainster die zelf traint voor de Olympische Spelen.

Foamrollers, the bomb!
Rosie, zo heet ze, onderzoekt mijn lichaam vervolgens tot in klein detail, of er ergens een disbalans is, of ik wel recht sta en vervolgens laat ze me squatten en andere oefeningen doen zodat ze kan beoordelen wat ik wel en niet goed uitvoer. Ze weet genoeg en gaat aan de slag met een op maat gemaakt programma.

Afgelopen maandag ontmoetten we elkaar weer en lopen we alle oefeningen samen door. Ik sta versteld van wat ik allemaal nog kan, en van het feit dat ik nog zoveel mag doen, mits je de oefeningen anders uitvoert. En voor iemand die een hekel heeft aan dumbbells en oefeningen met logge apparaten, is het een verademing dat ze me enkel laat werken met kabels, foamrollers, TRX straps en boxes. Ze legt uit hoe elke oefening in verband staat met mijn fietsbeweging en dat het doel is om die spieren zo sterk mogelijk te houden. Daarnaast train ik mijn core en leg ik specifiek extra aandacht op mijn onderrug, want daar heb ik af en toe al wat pijntjes.
Ik zal Rosie in de toekomst eens per maand fysiek ontmoeten om de oefeningen opnieuw door te lopen om zo eventueel aanpassingen te kunnen doorvoeren. En in de tussentijd ga ik zelf aan de slag met het programma.

En uiteraard wielrennen!
En voor de rest zit ik natuurlijk op de fiets, de sport waar het allemaal om draait. Ik fiets indoor met Stages Cycling, en kan op die manier de fiets compleet aanpassen aan mijn buik die ineens tussen zadel en stuur mooi ligt te wezen. Want in mijn lage wielrenhouding zit ik niet meer haha. Daarnaast kan ik klimmen, tempoblokjes uitvoeren en op de pedalen staan zonder gevaar ‘van mijn fiets af te donderen’. Manlief blij, m’n moeders blij, en onze eigen Mirte haalt ook opgelucht adem.
Hardlopen doe ik nu puur voor de fun om lekker buiten te kunnen spelen en voor het minimale hardlooponderhoud.

Al met al gaat het sporten me goed af. Ik geniet enorm van mijn groeiende buik, ik voel me fit en ben klaar voor het laatste trimester!

PS. Mannen, stop hier maar met lezen, als je al niet was afgehaakt.
Uhhh, dames, vergeet ook niet je bekkenbodemspieren te trainen hè. Het is werkelijk waar zo simpel. Je hoeft er je bank niet voor af en het kost een paar minuten per dag. Maar het kan je zoveel ellende besparen.

Leave a Reply