05 oktober 2016

Bolletje

||
11 Comments

Daar is ‘ie. Vanaf de navel naar beneden. Boven de navel helemaal plat. De zijkanten van mijn core strak. Met mijn vinger kan ik, zoals gewoonlijk, roetssjjj over mijn ribben, zoals de toetsen van een piano. Maar direct onderaan de buik. Daar zie ik toch echt een bolletje. En dat is gek hoor, als je gewend bent dat er eigenlijk bijna niets zit. Ik houd m’n buik zo ver als mogelijk in. Daarna ga ik op m’n rug liggen. Waar normaal gesproken een holling verschijnt is er nu toch echt een bolling. Ja, het bolletje is daar. En dat bij nog maar 7 weken.

Blow it up
Oei, dat had ik toch niet verwacht. Komt zoiets niet pas na een maand of 3? Al helemaal met de aanwezige buikspieren, was de kans toch juist groot dat het zelfs nog later zou komen? Dat is tenminste wat me altijd verteld was. Al googlend begrijp ik dat het vooral de darmen en andere organen zijn die plaats moeten maken. Bij het zoeken naar een nieuwe plek maken zij de buik wat opgeblazen. En inderdaad, dat als je tot de ietwat slankere mensencategorie behoort, dit sneller zichtbaar is. Logisch. Hallo bolletje!

Hé! Ehm.

Week 7 was tevens de week waarin ik wat betekenisvolle opmerkingen en blikken kreeg van collega’s. Waarbij er 1 zelfs al wijzend naar mijn buik een verbaasde ‘hé’ riep, waarop ze zichzelf direct weer herstelde en verder ging alsof er niets aan de hand was. Of ze hier nu echt iets mee bedoelde of dat het misschien een samenloop van weet ik veel wat was… Dit was mijn eyeopener. ’s Avonds voor de spiegel zag ik het. ‘Fuck ja. Als ik er zo bijgestaan heb zonder netjes rechtop te staan en met dit bloesje dat alles aftekent, dan snap ik die ‘hé’ wel…’

lote09

Hobbeldebobbel

  • Bedekt mijn lichaam het dan uit zichzelf niet, dan moet ik het zelf maar doen. Hop naar de winkel voor wat lossere shirts.
  • En hoe ik het in week 8 ga doen als model voor de fashionshow van Specialized? Ehm, ja dat zie ik dan wel weer (my oh my, hoe is het mogelijk dat dit allemaal tegelijk valt?!).
  • En als ik morgen met Cindy 2 uur ga fietsen, laten we maar hopen dat ze vooral vóór zich kijkt, en niet teveel naar opzij.
  • En hardlopen met een maatje dat mij goed kent? Is dat wel zo verstandig? Denk ik terwijl ik mezelf met bolletje en al in een etalageruit voorbij zie hobbelen…
  • Om het nog maar niet te hebben over Together we Run, als het alweer week 12 is… Hoe ga ik dat oplossen, als trainer volop zichtbaar voor de groep? (Voor the insiders, ja inderdaad, om deze reden had ik op 7 september het veel te warme jasje aan tijdens die heerlijke zomeravond met 25 graden 🙂

Groot en zo gewenst
Inmiddels weet ik natuurlijk wel beter en viel die minibolling vooral mijzelf én Stefan (my man) heel erg op :-).
Gek hoor, die eerste maanden. Zo blij, maar het nog even willen verbergen… Tot het moment dat er iets meer zekerheid is, de eerste spannende maanden voorbij zijn, het in alle rust laten groeien, als groot en zo gewenst geheimpje van ons tweeën.

Het verbergen is voorbij!
Alles is nieuw, iedere fase, de gedachte van dit groots, mijn hoofd dat qua mindset meegroeit met het wonder. En dan ook nog mijn eigen lichaam (dat ik als sporter zo goed ken), zien en voelen veranderen: de vormen, het gevoel, de reactie van het lijf, het is een geweldig mooi en bijzonder proces. Het bolletje gaat uitgroeien tot grote bol. En zal ik vol trots dragen. Het is zo welkom, kom maar op!

Heel blij ben ik dat de eerste maanden voorbij zijn. Weg met het de losse shirts van week 7. Iedereen mag het weten:

Wij verwachten ons kindje!
❤ Maart 2017 ❤

11 Responses

  1. Ellen

    Hé Lotte,
    Wat een fantastisch nieuws en ontzettend leuk en mooi geschreven! Heel veel geluk samen en geniet van dit wonder!! Groetjes Ellen(van de cursus hardlooptrainer in Nijmegen)

  2. Jeroen

    Hoi Lotte (en Stefan),
    Geweldig leuk nieuws, gefeliciteerd met de zwangerschap.
    Geniet ervan naast het sporten!
    Groetjes Jeroen

  3. Roy Jacobs

    Hoi Lotte en Stefan,

    Super tof om te lezen en voor jullie mee te maken. Geniet van alle momenten. Van harte gefeliciteerd!

    Grt Roy, Kim en de kids Jacobs

  4. Chris

    Gefeliciteerd! Wat leuk om ook over zoiets bijzonders te lezen op deze blog. Je beschrijft de ironie ook mooi: tegelijkertijd het nieuws van de daken willen schreeuwen maar ook nog willen verbergen. Als medesporter ben ik natuurlijk erg benieuwd hoe zo’n zwangerschap en straks ook het moederschap samen (zullen) gaan met het sporten, dus ik kijk ook al uit naar je volgende blogs. Ik wens jullie een fijne zwangerschap, geniet van jullie wonder!

    1. Lotte
      Lotte

      Fijn om te horen dat je het leuk vind om over te lezen. Uiteraard neem ik iedereen die het maar wil lezen mee in hoe dit samengaat met de sport. Ik ben zelf ook erg benieuwd!
      Dank voor je enthousiaste reactie!

  5. Pingback : Lotte's week: op naar de Zevenheuvelen... nacht! | Girls on the Move

Leave a Reply