30 september 2018

Dam tot Damloop 2018

||
0 Comment

Het was me gelukt om hem uit het businessvak te lullen zodat ie met mij in het wedstrijdvak kon starten. Hij overtuigde mij dat ik niet volle bak moest gaan, maar dat we beter een beetje in konden houden om niet te veel hersteltijd nodig te hebben. En zo waren Arnoud en ik al de hele week plannetjes aan het smeden over hoe we het zouden gaan doen bij de Dam tot Damloop…

Watergevecht
En toen vertelde Piet Paulusma dat de weergoden een watergevecht zouden gaan houden. Nét op die ene zondag. Arnoud is van suiker dus haakte af. Dat betekende dat ik geen reden meer had om stipt om 9.30 uur bij de tassenafgifte te staan. En dat ik dus best heel iets langer op de bank kon blijven hangen om Shallow Hall te kijken. Want dat vind ik zo’n goeie film…

Haast
En toen was het opeens 9.30 uur, had ik m’n spullen nog niet gepakt, moest ik nog op zoek naar speldjes voor m’n startnummer, kon ik geen banaan meer bij de Jumbo halen en moest ik als een malle naar die start fietsen. Je begrijpt me: paniek!

Tas afgeven
Na een QOM’metje op het segment Amsterdam Zuid – Centraal station te hebben gefietst, was ik redelijk gestresst over het afgeven van m’n tas. 1: ik had in mijn hoofd dat dit 45 minuten voor de start moest (en die tijd was natuurlijk al lang overschreden). 2: waar staan die vrachtwagens in godsnaam?! Toen een vriendelijke dame me vertelde dat die he-le-maal aan de andere kant van het station stonden, begon de paniek pas echt. Sprintend haastte ik me door de mensenmassa om er vervolgens achter te komen dat je je tas tot 15 minuten voor de start af mocht geven. Fieuw! Maar zie dan je volgepropte rugtas maar eens in dat witte Damloop zakje te drukken. Ik kan je vertellen, dat is een uitdaging.

Nel en Cor
Oké, alles gefixt, alleen nog naar de start. Wonder boven wonder had ik nog wat minuten om warm te lopen. Na wat rennen, hupjes, stretchen en zwaaien, settelde ik me in het startvak. Voor mij zag ik nog een heel klein extra vakje waar ik me over heb staan verwonderen. Want waarom staat Nel met kortpittig kapsel daar? En Cor van 72? Geloof me, ik vind het fantastisch dat iedereen hardloopt en meedoet aan evenementen. Jong, oud, fit, vet, het maakt niks uit. Allemaal meedoen! Maar ik durf er al mijn spaarcenten op in te zetten dat Nel en Cor minder snel zijn dan ik en al het testosteron waar ik me op dat moment tussen begeef. Dus is niet zo heel handig dat zij voor ons starten, wel? Maar gooooeeed, prima.

We zijn weg!
Het startschot klinkt en we zijn weg! Nel en Cor worden onder de voeten gelopen en ik struikel bijna over de hak van mijn buurman, maar binnen een paar honderd meter heeft iedereen z´n plekje gevonden en rennen we met z´n allen de tunnel in. Ik heb maar één taak en dat is rond de 4.10 per kilometer lopen en vooral lekke relaxed doen. En wat voelt dat lekker! Ik merk dat de eerste kilometers toch nog iets te hard gaan en besluit na 8km om bij Peter en Paul aan te sluiten. Peter en Paul worden mijn beste vrienden want ze hebben een lekker tempo, houden mij uit de wind en zorgen ervoor dat ik nergens meer op hoef te letten behalve hun rug. Prima!

1.05.30
In de laatste kilometer ben ik genoodzaakt om nog even aan te zetten omdat een dame mij probeert in te halen. Ik wil best rustig lopen, maar dát is natuurlijk niet de bedoeling… Peter en Paul, bedankt voor het haaswerk maar ik ben ervantussen! Na 1.05.30 kom ik over de finish. Tot op m’n ingewanden natgeregend. Iets harder dan gepland, maar wat een lekkere race!

Als de marathon nou ook zo fijn gaat, ben ik een gelukkig mens.

Oh en Arnoud is eigenlijk niet van suiker. Hij deed thuis een duurloop van 2,5 uur in de regen maar had gewoon geen zin om een retourtje Nijmegen – Amsterdam te doen in dat watergevecht. Snap ik wel…

Leave a Reply