01 augustus 2018
marathon

De vrouw van een Marathon-man

||
0 Comment

MARATHON CHICAGO verschijnt er op 7 oktober groot in zijn agenda. Sinds hij de marathon van New York heeft gelopen afgelopen jaar is het doel om alle World Marathon Majors (Tokyo, Boston, London, Berlijn en Chicago) af te kunnen strepen. Hoewel ik -net al hij- besmet ben met het hardloopvirus, niet beter weet dan dat er bijna iedere dag getraind wordt en er veel voor wordt gelaten, is het heel wat zo’n marathon.

En waar zou die marathonner zijn zonder iemand aan zijn of haars zijde? Vriend, vriendin, vrouw, man, broer, zus, vader, moeder… van. Begrijp me niet verkeerd hoor, want ik maak een héle diepe buiging voor al die marathonners, maar als ‘vrouw van’ bedrijf je ook topsport.

Vroeg uit de veren
Vanaf tien weken voor de grote dag, wordt er een trainingsschema gevolgd, een doel gesteld, goed gegeten en gedronken en voldoende geslapen.
Een aantal keer per week gaat de wekker vroeger dan vroeg. Marathon-man staat op, schiet z’n loopschoenen aan en gaat voor een duurloop van een uur de deur uit.
Ik zou nog even kunnen blijven liggen, me nog een keer kunnen omdraaien, of zelf een stuk kunnen gaan lopen. Toch staat, als hij klaar is de havermout op ‘m te wachten en zit de salade voor de middag in z’n tas. Na zijn werk volgt training twee.

Fiets je mee?
Om die marathon te kunnen finishen zijn er natuurlijk trainingen langer dan een uur nodig. Duurlopen van 2,5 uur zijn daarom geen uitzondering. Dit gebeurt in het weekend.
Een paar bambi ogen, getrakteerd worden op een lunch na afloop, en ik ben om: ik fiets mee, maak foto’s, zorg dat er voldoende gedronken wordt en er gelletjes aangegeven worden. Hoewel hij flink de pas er in heeft zitten, krijg ik na een uur koude voeten en dut ik langzaam weg.

Rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan
Op de dag dat het zo ver is, ben ik er om te zorgen dat er flink aangemoedigd wordt en er drinken en eten aangegeven wordt. Hoewel er duizenden anderen aan de kant staan, en er drankposten zijn, rekent hij op me. Ik bedenk daarom van te voren waar ik kan gaan staan en hoe ik daar kom. Op de fiets, rennend of met de metro. Ik wurm me door de massa heen, beland hierbij wel ‘ns met m’n racefiets in de tramrails, en zorg dat ik aan de juiste kant van de weg sta zoals afgesproken... KAK! ik sta aan de verkeerde kant, en kan nu niet meer oversteken….
Goed kijken dat ik de juiste marathon-man in het vizier heb, flink de aandacht trekken, bidon aangeven en als een speer naar de volgende plek.

Later op die dag staat hij vol adrealine te ‘springen’ om een afterparty in de stad en lig ik in coma op de bank. Game over… totaal gevloerd.
Ik ben super trots, en stiekem heel blij dat het er op zit.


Een indruk van zijn schema (165 km)

Maandag: 60′ ochtend + 30′ middag duurloop
Dinsdag baan: 5x2000m progressief tempo met korte pauze 1x1000m hard + middag oefeningen (core, lenigheid)
Woensdag: 90′ duurloop
Donderdag: 75′ ochtend + middag 30′ tempo duurloop
Vrijdag: 30 min wu 12 km marathontempo 20 min cooldown + middag 30′ duurloop
Zaterdag: 75′ duurloop
Zondag: 35 km duurloop

Leave a Reply