25 augustus 2017

Feestjes, festivals en… een marathon

||
0 Comment

Als je mij volgt op Girls on the Move, dan denk je vast dat mijn leven enkel bestaat uit hardlopen, fietsen en af en toe een berg beklimmen. Je denkt vast ook dat ik altijd keurig mijn trainingsschema
naleef en niks en niemand tussen mijn trainingen laat komen. Maar niets is minder waar…

Strijd met mezelf
Man man, wat heb ik soms een strijd met mezelf! Want naast keihard trainen voor een marathon, wil ik geen enkel feestje missen, ben ik altijd in voor etentjes of een leuk festival en ben ik ook niet vies van een wijntje of een biertje. Of twee, of drie. Tja, zie al die sociale ‘verplichtingen’ maar eens te combineren met ellendig lange marathontrainingen en een bijna fulltime baan. Niet altijd even makkelijk!

Het moet leuk blijven
Dus, mijn trainingsschema heb ik al tig keer aangepast, trainingen worden geruild of zelfs weleens overgeslagen (ja, ja, living on the edge!). Niet altijd ideaal, maar ja, het is niet anders. Ik wil echt voor die sub 3 uur gaan en ik train me suf, maar ik wil er niet alles voor laten. Ik ben geen topsporter en het moet wel leuk blijven… En word ik er vrolijk van als ik me strak aan dat schema hou en al die leuke dingen laat schieten? NEE! Dat weekendje Lowlands neemt niemand mij meer af en ik kan nog steeds in mijn broek piesen van het lachen als ik aan sommige avonden met vriendinnen denk. Iets te veel drankjes, iets te vette kebab in de late uurtjes en een kater als toetje. Mijn training de volgende dag? Niet gedaan.


Spijt?
Zou ik hier spijt van krijgen als ik mijn doel net niet haal? Zou ik dan denken ‘had ik nou maar wat minder vaak in de lampen gehangen en me meer gefocust op die marathon’? Denk het niet. Ik zal balen, maar wie zegt dat ik het wel gehaald zou hebben als ik er alles voor gelaten had?

De beste combi
Anyway, ik doe mijn best en ik train hard, maar ik wil ook leven. Voor mij is dat de beste combi. Op deze manier houd ik het vol en blijf ik het leuk vinden. Alhoewel, ik heb vrij weinig gelachen tijdens de duurloop van 34 kilometer vanochtend, maar je snapt wat ik bedoel J Anderen zullen het heel anders aanpakken en wél drie of vier maanden alles opzij zetten voor hun doel. En daar heb ik veel respect voor!

Zo, ik stap straks het vliegtuig in naar een weekendje Tapas en Sangria! Uiteraard wel met mijn hardloopschoenen in het koffertje 🙂

Leave a Reply