06 augustus 2018

Het niet romantische leven van een sportplanning

|
By
|
0 Comment

Als je fulltime werkt, veel treinuren maakt, in het trotse bezit bent van man en kind én ook nog wilt sporten, hoe doe je dat dan? De sleutelwoorden zijn: een doel, een planning en medesporters.

Na weken niet gesport te hebben – je leest het goed: weeeken… – sta ik te popelen om weer lekker actief te zijn. Remigreren kostte veel tijd, slurpte energie en op vakantie wilde ik daarom eens een keer echt tot rust komen (kan je vertellen, lukt niet met een kind, maar dat terzijde…). Eenmaal terug in Nederland was ik mijn niet-fitte lijf beu en miste ik het sporten enorm. Dat was precies de drive die ik nodig had: hongerig naar sporturen.
Maar mijn leven is druk, net als dat van jullie. En toch wil ik sporten! Het klinkt niet zo romantisch, maar het werkt wel: zorg dat je een haalbare doelstelling hebt, plan je trainingen in en hou je eraan!

M’n doelstelling
Ik wil (minstens) 4x per week trainen. Dat is mijn doel, en dat doel is heilig. Geen gejammer, geen ‘bluh, ik ben moe’, just do it! Dit is mijn mantra en het werkt! Afgelopen week werden die 4 trainingen dan ook afgewerkt: zwaar door het warme weer, zwaar omdat ik sport met een niet fit lichaam, maar heerlijk om weer te ervaren dat ik ’s ochtends wakker word met extreme honger en dat mijn benen uit elkaar spatten als ik een sprintje trek om een trein te halen. Zo zagen mijn 4 trainingen er deze week uit:

M’n week in het kort:
Maandag: rust
Dinsdag: 40km koersen met Wedrenners
Woensdag: rust
Donderdag: rust
Vrijdag: 7km duurloop
Zaterdag: 9km duurloop
Zondag: 60km wielrennen

Planning
Om m’n doelstelling te halen, plan ik mijn trainingen in. Dat is in huize Fairley-Sorée een soort van koehandel: ‘ik wil de dinsdagavond! Oke, dan wil ik de donderdagavond. Wie krijgt de zaterdagochtend…. Oké, daar komen we niet uit, dan is er maar een oplossing: met z’n drietjes op pad :-)’ Als je dat eenmaal zonder kleerscheuren hebt overleefd, geeft die planning duidelijkheid, rust en regelmaat. Ik zei toch dat het allesbehalve romantisch is…

Never walk alone!
Oké, doel en planning staan! Nu de uitvoering nog. Ik merk dat samen trainen in dit stadium erg belangrijk voor me is. Het motiveert me, het leidt me af van mijn miserabele conditie en ik combineer meteen een sociaal momentje met het daadwerkelijke sporten. En dat samen mag je heel breed opvatten. Zo liep ik vrijdagavond met m’n zoontje, hij in de running stroller en ik extra zwoegen. Zaterdagochtend zwoegde manlief met de running stroller en liep ik er triomfantelijk naast en zondag pikte m’n (momenteel zeer fitte) vader me op voor een wielrensessie.

Deze week doel gehaald: CHECK! Op naar een nieuwe week!

Leave a Reply