20 augustus 2018

Kilometers en kracht

||
2 Comments
Ma: rust (na een flink sportweekend!)
Di: core + kracht (thuis), nadruk op billen
Wo: 65’ wielrennen met 12×30” tempo (1’ pauze)
Do: kracht met kettlebells, nadruk op billen en benen
Vr: Rust
Za: Lange wandeling (met 10 kilo alleen maar liefde op mijn rug = slapende kleine man in draagzak ❤️) + core

Zo: 35km klimmen en dalen door het Heuvelland (Zuid-Limburg)

Verdiende rustdag mede mogelijk gemaakt door...
Mijn week begon met een rustdag. Natuurlijk zijn rustdagen het lekkerst als je deze écht verdiend hebt! Dat was voor mij zeker zo. Twee dagen achter elkaar pittig trainen was voor mij alweer even geleden, maar zaterdag en zondag was het feest! Samen met manlief (yeah, zo fijn, weer heerlijk achter die sterke vent van me aan racen) en mede mogelijk gemaakt door ‘papi en mami’, waar onze kleine man sliep. Wat zouden we toch moeten zonder onze papa’s en mama’s hè?!

Sportmodus: (fiets)kilometers en kracht
De sportmodus heb ik inmiddels weer helemaal te pakken. Regelmatig spring ik op de racefiets. Ook ligt mijn focus momenteel op krachttraining. En dat voelt goeoeoeoeoeoed! Voor mijn krachttraining heb ik verschillende programma’s, afwisselend thuis (ik heb het nodige aan materiaal) of in de sportschool. De afgelopen weken was ik wat vaker in de sportschool: al was het alleen maar voor het trainen in de airco 😅.

Het Heuvelland
Maar goed dat we in Nijmegen ook wat heuveltjes hebben. Zo konden de benen enigszins voorbereid door Zuid-Limburg knallen! Want met ons tweede huisje 😍 op heel wat hoogtemeters en met dit waanzinnige uitzicht, kan ik natuurlijk niet anders dan op die racefiets springen. In m’n uppie. Want natuurlijk: we zijn hier met z’n 3tjes en met z’n 2en wielrennen zit er daarom even niet in.

Hoe wielrennen nóg leuker werd
Dit Limburgse weekend trok ik erop uit voor een rondje klimmen! (En dalen. Ja dat neem ik dan maar voor lief als klimliefhebber.) Iets wat ik anders maar lastig zou vinden om in mijn eentje te doen in een onbekende omgeving. Nu niet! Sinds ik dit jaar meer kilometers ben gaan maken ben ik:

  • Niet meer bang om lek te rijden (uit ervaring weet ik nu dat ik dit prima kan fixen)
  • Niet meer bang om te verdwalen (want… mijn sterke vent en ik deden onszelf een fietsnavigatie cadeau! -iets meer voor mij dan voor hem, maar hé, eerlijk zullen we alles delen hè- 😁)
  • Fietsen nóg leuker gaan vinden A: Ook door de navigatie (nieuwe routes, of juist zelf een beetje gaan ronddwalen om uiteindelijk de ‘home’ knop in te drukken)
  • Fietsen nóg leuker gaan vinden B: Voor mij geldt hier hetzelfde als bij hardlopen ➡️ hoe gestructureerder en vaker ik ga, hoe verslavender en leuker.
In een volgende blog vertel ik jullie meer over fietsnavigatie voor route nono’s zoals ik. En hoe dubbel zo fantastisch het wielrennen dan wordt! Voor nu dompel ik mijn zielsgelukkige zelf nog even verder onder in zuidelijk sportwalhalla… 💚

2 Responses

  1. Masjel van Ooijen

    Heel mooi Lotte,

    De energie knalt uit jouw column!
    Wat een lekker actieve vakantie waarbij je ook nog lekker kunt snuiven van het prachtige landschap.
    Dat wordt nog wat als kleine man straks een favoriete sport gaat kiezen.
    Kiest ie een sport volgens zijn genen of gaat hij jullie verrassen?

    Masjel van Ooijen

    1. Lotte
      Lotte

      Ha die Masjel! Inderdaad een heerlijke vakantie in eigen land.
      En tja… de tijd zal het ons gaan vertellen! En tot die tijd ziet hij ons regelmatig al rennend en racend de deur uitgaan. Rent hij ondertussen rondjes mee in de Mountain Buggy en maakt vele kilometers voorop de sportieve stadsfiets. Toch iets ‘met die paplepel’ hè…

Leave a Reply