14 augustus 2017

Koers is als het leven

||
1 Comment

Collega Specialized ambassadeur en voormalig profwielrenster Marieke van Wanroij vertelt in vogelvlucht over haar ervaring in het wielrennen en de switch terug naar het gewone leven.

Vallen, opstaan en weer doorgaan. Pieken en dalen. Er is geen mooiere sport te bedenken dan wielrennen waarin alle ingrediënten van het leven aan bod komen. De strijd met de elementen van de natuur maar vooral ook de uitdaging met jezelf. Discipline, wilskracht, tegenslag, voorspoed, afzien, grenzen verleggen, doorzetten, doelen stellen, presteren onder druk, leiderschap en teamwork.

Een overzichtelijk leven
Het leven als wielerprof is vrij eenvoudig en overzichtelijk, vaak in tegenstelling tot de hectische maatschappij. Alles staat in het teken van je lijf en het zo optimaal mogelijk presteren. Je bent scherp op je arbeid-rust verhouding, hygiëne en voeding. Je mentale veerkracht wordt op de proef gesteld en je wordt hier maximaal in uitgedaagd. 24/7 ben je hiermee bezig. Je staat ermee op en je gaat ermee naar bed. Dit was zwaar en niet altijd even leuk, denk ook maar aan de vele valpartijen, blessureleed en het incasseren van teleurstellingen. Maar het gewone leven is ook niet altijd even leuk. Het vormt je uiteindelijk als mens, het maakt je weerbaarder en de mooie herinneringen voeren bij mij de boventoon.

Beperkte houdbaarheid
Eenmaal terug in de ‘gewone wereld’ moest ik wennen aan alle nieuwe prikkels, naast dat je fysiek merkt dat je lijf een verandering doorstaat. Deze transformatie van de topsportwereld naar de gewone wereld is een proces op zich en vraagt tijd en acceptatie. Topsport was mijn droombaan, maar kent helaas een beperkte houdbaarheid. De meesten mensen gaan bij de gemiddelde baan pas veel later met pensioen. Wat betekent voor een topsporter dat deze op zoek moet naar een nieuwe uitdaging en het eventueel herontdekken van een passie.

Coach in het veld
Hier had ik voor het beëindigen van mijn carrière al over nagedacht. Immers fietste ik het laatste jaar als ‘coach in het veld’ bij het Boels Dolmans Cycling Team om de onervaren rensters te begeleiden in het peloton. Daarnaast combineerde ik als een van de weinigen mijn sportbestaan met een part-time baan als sportpodotherapeut, waarbij ik ook al coachend te werk ging en hier steeds meer passie en affiniteit voor kreeg. Hierin wilde ik mij graag verder ontwikkelen en besloot de Master in Coaching opleiding te volgen op het Cruyff Institute. Deze opleiding heeft mij veel mooie inzichten gegeven welke ik nu toepas in de dagelijkse praktijk als performance coach en sportpodotherapeut.

Heimwee naar mijn fitte topsportlijf
In de vrije uurtjes die over blijven probeer ik nu maximaal te genieten van de ritjes op mijn Specialized! In het begin had ik heimwee naar mijn fitte topsportlijf. Inmiddels heb ik geaccepteerd dat die fase niet meer terugkomt en geniet ik van de kleine dingen. Waar ik voorheen zonder erg voorbijraasde en gefocust was op trainingsblokjes, haal ik nu voldoening uit het in beweging zijn midden in de natuur, op eigen tempo, coach ik anderen om beter te worden en sta ik mijzelf ook toe hier soms even letterlijk bij stil te staan!

Meer weten over de coaching mogelijkheden bij Marieke:
www.mvw-coaching.nl
instagram: @mariekevanwanroij
twitter: @mariekevwanroij

1 Response

Leave a Reply