31 december 2017

Laatste trainingsweek van 2017: magisch mooi!

||
0 Comment

Anderhalve week vakantie, een betere timing kan niet! Na wéér eens niet fitheid en moeheid -‘maar lieve dochter’, zoals mijn vader zegt, ‘dat is met jullie zoontje van 9 maanden chronisch en niet zomaar bij te slapen…’ – snak ik naar tijd. Tijd om energie op te doen. Met slapen, decembergezelligheid en jawel: trainen! Dit lukte in de afgelopen week vaker en beter dan in de periode hiervoor. Good vibes voor 2018!

Maandag, 1e kerstdag: Rust, maar wel met een lekker gevoel in de benen van de duurloop van gister.
Dinsdag, 2e kerstdag: 45′ in de ochtend nog vóórdat het echt licht werd. Heerlijk!
Woensdag: Bijslapen!! (Rust is ook trainen, ja toch?!)
Donderdag: Circuittraining (combi van kracht, core en uithoudingsvermogen)
Vrijdag: Baantraining 10×400 meter
Zaterdag: Rust (het plan was een duurloop, maar die baantraining, die moest ik toch wel even verteren, dus maar gekozen voor rust)
Zondag, oudjaarsdag: Duurloop 60′, op weg naar familie mezelf uit de auto laten zetten op 12km. Een superleuke variant op het duurloopje vanuit thuis!

Rust is ook trainen
In een poging om toch enigszins mijn vader tegen te spreken maar vooral gewoon omdat het een keertje kon, sliep ik woensdag een gat in de dag. Hielp het? Ehm, niet structureel nee, moet ik toegeven. Maar voor het moment? Best wel hoor! Vooral samen met de daarop volgende nacht waarin ik eindelijk weer eens doorsliep tot 6:30u. Deze boost werkte nog even lekker door en vooral op donderdag en vrijdag voelde ik me kiplekker.

De mooiste training van de week
Het was dan ook vast geen toeval dat de mooiste training van de week vrijdag volgde. Het programma op de baan: 10x400m (tussendoor 200m dribbelpauze), richttempo 96″ (voor de slechte rekenaars onder ons, dat is 4 minuten per kilometer). Maar ondanks dat dit nog maar de 2e baantraining was sinds de zwangerschap én ondanks de koude en natte sneeuw- en windhoos, hadden mijn benen toch andere plannen. En als je eenmaal in het lekkere tempo zit, ben je niet te stoppen! Bikkelend in de weersomstanndigheden en op de eenzaam verlaten atletiekbaan, tikten de 400’tjes weg in 90-93″. Ondertussen veranderde het middenveld in winter wonderland. Dit zijn dé trainingen. Dé sfeer. Machtig magisch mooi.

Ok dat dus. Goed om te ervaren. Want eerder had ik ervaren dat de baantraining met de club Cifla helaas toch echt niet praktisch is. Met een aanvangstijd vroeg in de avond, kost het gehaast bijna meer energie dan de training zelf. De baantraining zal ik daarom voorlopig alleen doen. De winter wonderland training vertelt me dat dat helemaal geen probleem zal zijn.

Holiyay dipje
Het dieptepunt in deze holiday trainingsweek was het niet-wielrenweer. Al was er maar een uurtje waarin ik kón (qua moment) én wanneer er gegarandeerd niet-glad wegdek was geweest (ja ik weet het, ik ben nogal een pussy als het aankomt op natte en mogelijk gladde wegen, in de winter)… ik had ‘m gegrepen samen met mijn green Amira! De praktijk is dat mijn beauty me al een week verlekkerd aankijkt, van onder de kerstboom… 

2017, nog even dit…
Tijdens de terugblik op 2017 samen met manlief, hebben we o.a. de meest praktische sportstructuur besproken. Die we in gaan zetten in het volgende jaar. Hierin hebben we gecombineerd:

  • onze afzonderlijke sportmomenten
  • onze gezamenlijke wijsheid (inmiddels opgedaan met 9 maanden jonge Memphis)
  • de gedachte dat plannen aangepast kunnen worden, vooral omdat 1 van onze ‘ouderlijke’ wijsheden flexibiliteit is.

We gaan het meemaken in 2018. En we gaan vooral doen wat ik ook jou wens, op welk vlak dan ook:

‘Let’s do what we love and let’s do a lot of it.’ #livealot

Cheers op het oude én op het nieuwe jaar!

Leave a Reply