23 mei 2018

Lanterfanteren

|
By
|
0 Comment

Je kunt niet het hele jaar wedstrijdfit zijn. Dan moet je ook helemaal niet willen, is mijn bescheiden mening. Je hebt een tijd van toegewijd trainen, meestal in voorbereiding op een bepaald doel, en je hebt een tijd van lanterfanteren. Van maar wat aanmodderen, je niet laten leiden door een schema, maar juist op de dag zelf bekijken waar je zin in hebt.

Overleggen, plannen en gepuzzel
De afgelopen maanden heb ik juist zo gestructureerd als mogelijk – want hey, werk, de zorg voor een klein aapje, en nul familie in de buurt die ff kan bijspringen ­– getraind voor mijn wielerseizoen. Waar een wil is, is áltijd een weg! En misschien helpt het ook wel als je een partner hebt die het snapt dat de vrije tijd die jullie samen hebben, besteed wordt aan je favoriete sporthobby. En dus was het gesprek van elke ochtend meestal: ‘wanneer ga jij sporten? Oké, ff puzzelen, dan kan ik dán de fiets op’. En met verbazing heb ik mezelf van een afstand gadegeslagen de afgelopen maanden. Dat ik zo snel alweer meefietste in het peloton, dat ik me ontzettend sterk voelde en dat mijn lichaam ongelofelijk snel terugveerde na een bizarre zwangerschap en bevalling. Dat gaf zo’n kick, en zoveel voldoening, want meedoen in het peloton, dat voelt zo machtig mooi <3

Niet overleggen, plannen of puzzelen
Een maand geleden kwam daar ineens dat stemmetje: ‘wil je nu wel echt vanavond binnen spinnen om die Interval sessie mee te pikken, of ga je niet gewoon veel liever ff rustig buiten hobbelen en genieten van de avondzon’. Ik had er ineens geen zin meer in, in die structuur, in dat geplan, in dat strakke, ik wilde even vrij, geen structuur, geen geplan, gewoon datgene doen waar ik op dat moment zin in had.

Nieuwe perspectieven
En dus ben ik nu een maandje aan het lanterfanteren. Dat geeft me ongelooflijk veel rust, ruimte, en ook weer perspectief op de sportdoelen waar ik me in de toekomst aan zou willen wagen. Iets met 42 kilometers en 195 meters wellicht 😉

Samen op pad
Als je geen zin hebt in plannen, en overleggen wanneer jij kan sporten, want een 7 maanden oude baby laat je toch nog niet alleen haha, dan is daar de oplossing: gewoon met je kleine man op pad. Ja, het is veel zwaarder lopen, maar men, wat word je daar sterk van, en ik vind het persoonlijk zoooo leuk om dit samen met mijn kleine ventje te kunnen doen. Ik loop hard, geniet van de omgeving, en zie dat hij ook flink om zich heen kijkt. Samen scannen we de omgeving, zuigen we alles op en lanterfanteren we maar wat 🙂

Voel jij ook dat het tijd is om te lanterfanteren, wees dan vooral niet bang om eraan toe te geven, die mooie sportdoelen gaan niet weg, sterker nog, ze zijn ineens binnen handbereik als je uitgerust en vol energie aan iets nieuws begint.

Leave a Reply