25 mei 2018

Organisatiekriebels

||
0 Comment

Wedstrijdkriebels. Die kennen we allemaal wel. Trainingskriebels ben je misschien ook wel mee bekend: met een training op het programma die jou enorm gaat uitdagen. Waarvan je je afvraagt of je het aankunt. Heerlijk! Vooral als je het voltooid hebt. En je trots en voldaan weer met je dag verder kunt.

Maar organisatiekriebels. Ken je die? Ik neem je mee naar de twee momenten die me het meest bijblijven, bij het neerzetten van een hardloopevenement:

Het pre-moment
De ochtend, het moment dat je je ogen open doet en weet ‘het is de dag’, de ogenschijnlijke rust die er heerst, het arriveren op de plek waar het allemaal gaat gebeuren, de stilte voor de storm, de gezonde spanning, de adrenaline. Terwijl je weet: alles is gedaan, alles is geregeld, op wat kleine dingen na zal alles gaan lopen. Letterlijk. Het moment dat je het start-/finish terrein rondkijkt en beseft: al die hardlopers, alle toeschouwers, het spektakel, de sensatie, alle persoonlijke overwinningen. Vandaag gaat het echt gebeuren.

Het after-moment
Suizende oren, een gelukzalig gevoel, bereveel energie (‘kan ik die 5 km nu niet nog even lopen, al is het parcours al opgeruimd? Dat wordt zeker een pr met deze adrenaline’), extreem enthousiasme, ontlading, toch ook wel een beetje opluchting en vol met verhalen… hier hebben we zo hard aan gewerkt.
Het stond, het liep: het evenement was een succes. En het gevoel daarbij is net zo verslavend als hardlopen zelf.


Samen

‘Samen’ is precies het woord wat dit gevoel omschrijft. Een goed evenement zet je niet zomaar even neer en een evenement organiseer je altijd samen.
Mijn grootste samenwerk-gevoel ooit heb ik dan ook mogen ervaren in de organisatie van de Dijkenloop. Wat machtig mooi was dat. Een trots waar ik met verlangen naar terug kijk.

Groot genoeg
Dat organiseren, dat zit wel een beetje in ons bloed. Ik deed het als soort van bijbaan in mijn studententijd in het dorp waar ik toen woonde. Cindy wachtte er juist iets langer mee tot zij groot genoeg was om zélf een evenement neer te zetten in de plaats waar zij opgroeide. Aanstaande zaterdag is het weer zover: ‘haar’ Gemert City Run. En ik denk aan het gevoel dat zij er deze week waarschijnlijk bij heeft. Maar vooral aan het pre-moment en het after-moment dat zij zeker weten aanstaand weekend gaat beleven. Ze vertelde me laatst over haar idee om misschien de 5km mee te gaan lopen, zo tussen de bedrijven door. Ik zou zeggen, zeker ‘even’ doen Cin, ik gun jou dat adrenaline-pr wel.

Verwend
Wij sporters zijn maar verwend met al die mensen die niet aan een startlijn staan, maar juist ernaast. Om jou op te vangen na de finish, de weg af te zetten, of een hele dag op een parkeerterrein te staan. Startnummers inpakken, inschrijvingen controleren en routes uitwerken. Sponsoren benaderen, eindjes aan elkaar knopen en water uitdelen.
Een evenement organiseren is mooi. Maar lukt niet zonder vrijwilligers. Ook niet zonder sporters. Dus blijf vooral aan die startlijn staan, maar overweeg zeker ook eens om ‘de andere kant van de medaille’ te gaan bekijken als vrijwilliger of als je het echt wil overdrijven net als wij 😉, als lid van een organisatie. Zo behouden we onze sport samen!

Beleef het van dichtbij!
Kom je aanstaande zaterdag het evenement van Cindy bekijken of ervaren? Kun je direct live zien hoe zij omgaat met die organisatiekriebels 🙂
Inschrijven als loper kan ook nog op de dag zelf. Ik vertel je alvast: deze dame en de totale organisatie weet wat er nodig is om een tof evenement neer te zetten. Want alle wedstrijdervaring van de hardlopende organisatoren van deze run op één hoop… dat kan alleen maar iets heel moois opleveren.

www.gemertcityrun.nl

Leave a Reply