24 december 2015

Spikes of spitzen

||
2 Comments

De vorm is anders. De functie ook. Maar verder verschilt het niet zoveel van elkaar. Deze ontdekking deed ik tijdens een dansvoorstelling waarin Gido speelt. Gido hield altijd al van dans. Als klein jongetje deed hij dit bij de vereniging in het dorp. Twee dansopleidingen en een stage bij Introdans (zijn grote liefde) later, danst hij nu met een stoer gezelschap het hout van de planken in theaters door het hele land.

Sore muscles, happy pain
Ik zit in de donkere zaal, precies in het midden. En daar staat hij dan, recht voor me, op het toneel. Op spitzen. Zijn techniek is ultiem. Met een beetje kennis (overgehouden van mijn turncarrière) kan ik zeggen dat hij hier een knap staaltje klassieke kunst laat zien. Op die spitsen zie je de lijnen op zijn benen extra goed. Lange slanke spieren. Zijn lichaam 100% afgetraind van het harde werken. Van het altijd bezig zijn met zijn passie. Dans is zijn leven.

ss2

Gido in actie ©Brecht Bovijn

Maximale inspanning. En nog een keer, en nog een keer, en nog…
Toevallig weet ik dat hij gister ook al een voorstelling had. En morgen ook weer. Vanavond is hij pas rond 1u in de nacht thuis en morgen moet hij om 15u weer in een ander theater zijn om de vloer te testen en te repeteren. De voorstelling duurt twee keer een uur, met een kwartier pauze. Bijna continu is hij op het podium. Die ene zes minuten pauze tussendoor, die hij zo hard nodig had, is namelijk geschrapt. Twee keer een uur lang zijn zeven dansers continu het uiterste van hun lijf aan het vragen. Dus niet zoals een rustige lange duurloop aanvoelt. En zelfs niet zoals de Zevenheuvelenloop aanvoelt. Want dit is een maximale inspanning, maar dan een paar dagen achter elkaar! Met weinig rust tussendoor. Ik vraag mezelf af wanneer ik als atleet iets vergelijkbaars doe.

Uitgeput op zoek naar het plezier
Na de voorstelling ontdek ik dat deze topsporter, moe en zonder goed te eten, met de trein naar huis moet (!!). Natuurlijk bied ik hem een lift aan. Tijdens de autorit vertelt hij over zichzelf, het dansen, de mensen om hem heen, zijn wereld. We lachen en ook al zijn onze levens en de insteek van onze sport totaal verschillend van elkaar, is hij er 24 uur per dag mee bezig en moet ik het naast al mijn andere activiteiten doen, ik heb het idee dat we elkaar begrijpen.

Hij vertelt me ook dat het soms moeilijk is het plezier te behouden, zonder echt te kunnen duiden waar dat vandaan komt. Hij weet niet dat ik weet dat hij in de weken hiervoor video’s heeft teruggekeken van zijn dansoptredens in het dorp, als kleine jongen. Daar waar alles begon. Daar waar de passie er al was, enkel op plezier gebaseerd. Hij had het beeld van toen nodig om dat gevoel weer te ervaren.

ss4

Mini ballerina Lotte, altijd al gek van sport

De grote en de kleine jij
Want na het kinds plezier kwamen langzaamaan al die jaren van heel hard werken. Waarin het echt niet altijd makkelijk was. Je schopt tegen je eigen lichaam omdat het niet altijd vormt naar hoe jij wil. Omdat het frustrerend en oneerlijk kan zijn als iets niet lukt, omdat je altijd alles geeft. Omdat de audities hard zijn. Omdat de danswereld hard is. Maar lieve Gido: grote Gido, volwassen danser in grote zalen voor veel publiek, en kleine Gido, lachend trots mannetje in je veilige dorp… Dans door de wereld. Laat de grote en de kleine versie van jou elkaar versterken.

Voor alle gepassioneerden: laat onderweg niet los
Welke passie dan ook. Op welk vlak dan ook. Muziek of spel. Spikes of spitzen. Het verschilt niet zoveel van elkaar. Neem het moment waarop je voor het eerst bevangen werd door jouw passie voor altijd met je mee. Of dit nu was als kleine ik of je oudere ik. Laat dat deel van jezelf niet los en je hebt wat je wilt! Echt waar.

Voor Gido en alle mensen die zonder concessies gaan voor wat zij het liefste doen: mijn bewondering voor jou is groot. Want het is niet altijd makkelijk. Maar oh wat is het ontzettend mooi om met alle toewijding te werken aan jouw droom. Ga ervoor en geniet! Dan kom je er. Of misschien ben je er al. Want de weg ernaartoe, waar dan ook naartoe… Is misschien nog wel het mooist.

2 Responses

Leave a Reply