08 november 2015

Triathlon? Ik kan niet zwemmen! Of toch…

||
12 Comments

Zwemmen. Bah. He-le-maal naar dat zwembad toe, omkleden, dat koude water in, chloor happen – waarvan een paar slokken met je neus, douchen met gillende kinderen, wéér omkleden in dat kleine hokje – waarbij je broek op de natte vloer valt…

Triathlon? Nooit!
Dit is hoe ik tegen zwemmen aankeek. Dit is waarom ik nooit zwom. En dit is waarom ik dus ‘Nooit!’ riep als mensen zeiden dat een triathlon misschien ook wel wat voor mij zou zijn. Ik verzuip! Totdat ik afgelopen vakantie mijn eerste zwemles (of stiekem triathlon training) kreeg. Gewoon voor de lol, omdat het slecht weer was en we toch iéts moesten. De eerste paar keer snapte ik niks van die hele borstcrawl. Hoe kon ik nou in godsnaam zwemmen met elke keer zo’n klein hapje lucht?! Al snel ging het beter. Stiekem was het zelfs best wel leuk…

Triathlon training nummer twee
Laatst kwam er totaal onverwacht weer een zwemles. Geheel te danken aan mijn blessure (je weet wel, die van de Marathon van Berlijn) en de pijpenstelen. Lopen en fietsen was geen optie en ik wilde na 1,5 week bankhangen toch graag weer eens wat doen. Dus, ik trommelde zwemmeester Alan op die me maar al te graag ziet triathlonnen en dus altijd in is voor een lesje in het water. Een uur later lagen we te dobberen. In dat koude water. Met de eerste slokken chloor al achter de kiezen. Kutzooi.

triathlon training

Zwemmen is misschien toch best wel een beetje leuk…

50 meter borstcrawl
In Italië lukte het me om de overkant van het 25-meter bad te halen, nu stond ik voor de uitdaging van 50 meter borstcrawl. Als die oma die totaal ongecontroleerd op haar rug lag te peddelen niet een crash veroorzaakte (of deed ik dat?) dan was het meteen gelukt. Maar ja, oma was er wel… Poging twee was een succes. Hoppakee, 50 meter in de pocket! Nog maar 3750 meter te gaan (waarom denk ik uberhaupt aan een hele triathlon? Kan iemand me dat vertellen?!?!).

Ironman of sprint triathlon
In het vliegtuig op weg naar mijn drie-maanden-Amerika-avontuur, mocht ik eindelijk Alans cadeautje uitpakken. Iets wat ik volgens hem écht nodig had en waar ik zelf nooit aan zou denken… Ja hoor: mijn eigen brilletje en badmuts. Nu moest ik dus wel. In Boulder gaf ik mezelf twee keer zwemles en ontdekte ik hoe tergend langzaam ik ben. Die ontzettend trage oude vrouw in de baan naast me bleek namelijk sneller dan ik. De jongen in de andere baan had al een retourtje achter de rug als ik net de overkant bereikt had. Zonder poolboy (zo’n stuk schuim tussen je benen zodat je achterwerk blijft drijven) hoef ik het überhaupt niet te proberen (Dieuw, hoe doe je dat?!). Maar hey, ik boek vooruitgang! Ademen is een eitje en volgens Alan heb ik een prachtige techniek, dus gewoon een kwestie van oefenen! En dan kan er maar zo een triathlon komen. Misschien wel een heuze Ironman, who knows?! Maar laten we eens beginnen met een sprint triathlon (1/8 triathlon)… Wanneer? Dat weet ik nog niet. Zolang m’n poolboy niet mee mag, duurt het nog even. Maar als het zover is, zijn jullie de eerste die het weten!

Triatlon training: zwemmen

12 Responses

      1. Andrea

        Ja ik zal nog wel eens snachts wakker schieten waarom ik het ook alweer wou doen….heb wel vaker bizarre doelen 😉 maar vorige week mij gemeld bij Bas Diederen en Martijn Dekker…ze zeiden geen nee haha dus het doel is finishen (ik woon ook in Maastricht sinds een aantal jaar en waarschijnlijk is 2016 mijn laatste hier, soort afscheid ;)) nou ik lees wel hoe het je vergaat, succes !

        1. Mirte
          Mirte

          Haha same here! Wel super gaaf hoor! Dan is alleen een marathonnetje, zoals ik weleens doe, opeens helemaal niks meer. Heel veel succes en laat je weten hoe het ging?? Ben heel benieuwd!

          1. Andrea

            Iets meer dan 8 maanden later… 3 dagen na Ironman Maastricht een update : ik heb het gehaald in 12.45.23 😉 ! Wat een dag, wat een belevenis ! Ik zou zeggen, in 2017 is er weer een editie. Hoe gaan de trainingen ?

  1. Jeroen

    Ho Mirte, ik ken dat gevoel van de eerste zwemlessen. Ik ben gestart ivm blessure na marathon Rotterdam. In de zomer lekker buiten gezwommen in open water. Dat zwemt een stuk relaxter kan ik je zeggen en geen gloordampen. Er zijn genoeg fun triatlons om eens ervaring op te doen voordat je begint aan de grote wedstrijden. Succes!

    1. Mirte
      Mirte

      He Jeroen, jij bent dus om dezelfde reden met zwemmen gestart als ik… Stomme reden he?! En ik dacht juist dat zwemmen in open water moeilijker zou zijn, maar niet dus? Het zou leuk zijn als ik het komende jaar eens kan kennismaken met zo’n fun triathlon!

      1. Jeroen

        Inderdaad Mirte, het voordeel van zwemmen in open water is, dat je in alle rust kunt zwemmen en niet hoeft om te draaien na 25m. Daarnaast is het in open water vaak rustiger dan in de baantjes van het zwembad.
        Wellicht leuk om eens af te spreken en ervaringen te delen. Succes met je zwemtrainingen.

        1. Mirte
          Mirte

          Oh dat is inderdaad wel een groot voordeel, draaien ben ik namelijk helemaaaal nog niet aan toe! En zolang ik een baantje voor mezelf heb is het prima, met meerderen in één baan wordt het een chaos. Dus misschien is dat zwemmen in open water nog helemaal niet zo’n gek idee… Laat ik eerst nog maar even flink oefenen, op dit moment valt er nog weinig ervaring te delen 😉

  2. Rene van soerland

    He Mirte,
    Na veel fiets uren toertochten en uitdagingen zoals de grandfondo la marmotte wil ik me met mijn oude lijf ook gaan richten op de 1/4 triatlon. Ik kom oorspronkelijk uit de zwem sport dus die 1km zwemmen is peanuts, 40 km fietsen is ook een makkelijke maar dan……10 km hrdlopen….oef voor iemand die nooit meer als 100 meter heeft hardgelopen om de trein te halen is dat toch zelf en grote uitdaging… aangezien jij alles weet van hardlopen en ik van zwemmen zou ik zeggen 1 +1 =………

Leave a Reply