23 maart 2015

Verbitterde oude zuurpruimen

||
29 Comments

Als wielrenner moet ik op het fietspad, dat is nou eenmaal zo. En ja, daar moet ik rekening houden met andere fietsers, hardlopers en dagjesmensen. Én met VERBITTERDE OUDE ZUURPRUIMEN! Jezus, ik hoop toch dat ik over 40 jaar iets positiever in het leven sta dan de gemiddelde mens die ik de afgelopen paar fietsritjes ben gepasseerd.

Pas op!
Ik heb geen bel op mijn fiets, dat is namelijk not done als je met de hofridders mee wilt. En tja, dat doe ik graag, dus ik heb geen bel, geen zadeltasje en ook mijn ventieldopjes zijn me al afgepakt. Maar goed, als ik mensen wil passeren, dan roep ik dus – zo vriendelijk mogelijk – ‘pardon’, ‘fietser’, of ‘pas op’ (suggesties voor andere kreten zijn welkom). Sommige mensen snappen de hint, maar het gros heeft het reactievermogen van een visstick.

Maak plaats!
Jongens, we hebben op de basisschool toch al geleerd dat je rechts moet houden? Dat als er gebeld (ehm, of vriendelijk roepend gewaarschuwd) wordt, dat je dan plaats moet maken? Tijdens mijn fietstocht met Kim vorige week hebben we ons keer op keer weer verbaasd over de (uitblijvende) acties en reacties van de Nederlandse fietser.

Mirte Fiets3Ga gewoon naar rechts!!
Op 60 meter afstand roep ik om de man en vrouw voor mij, gekleed in een afritsbroek en beiden dezelfde regenjas, duidelijk te maken dat er verkeer (lees: Kim en ik) nadert dat hen wil passeren. Geen reactie. Op 40 meter afstand doe ik een nieuwe poging. Het stel keuvelt lekker verder. Op 20 meter afstand probeer ik het nog een keer. Ik zie een lampje boven het hoofd van de dame verschijnen. Ik zie haar denken: er komt iemand aan, wat zal ik doen? De beste vrouw vindt het een goed plan om links over haar schouder te kijken en neemt daarbij ook haar fiets mee. Het fietspad wordt nog meer versperd. Juist, zo is er écht geen ruimte meer voor ons. Vervolgens schrikt ze van de roze pakjes die ondertussen wel erg dichtbij zijn gekomen en nog nét met een bochtje langs haar op kunnen fietsen. Ik hoor haar schreeuwen: ‘ik heb alle tijd, jullie toch ook?!’. Mevrouw, wat is dit nou weer voor een stomme opmerking? GA GEWOON NAAR RECHTS!! En geniet een beetje van het leven.

Ik hoor jullie denken ‘neem dan een bel!’. Zinloos, dat tringelen doe je ook voor de katse k**. Lot heeft zich laatst helemaal suf getringeld (zij fietst niet met de hofridders, vandaar dat zij wel een bel heeft). Geen hond die er wat mee deed. En ook de fietsers negeerden het volledig.

Beter voor hart en tanden
Ik weet dat mensen zich storen aan wielrenners die te hard op fietspaden rijden en daar heb ik begrip voor. Ik geef toe, dat doen we ook. Maar mevrouw met afritsbroek en unisex regenjas, die dunne bandjes rollen nou eenmaal heel lekker. Zou u ook eens moeten proberen. En ik vind écht dat we rekening met elkaar moeten houden, echt, maar doet u dat dan ook met ons? Als wij nou een beetje vaart minderen, gaat u voortaan dan gewoon naar rechts als u een belletje of een roepje hoort? En misschien kunnen we er nog een schepje bovenop doen: bedenkt u zich wat voor een heerlijke tocht die meiden aan het maken zijn. Hoeveel plezier ze hebben. En schreeuw dan ‘Goed zo meiden! Lekker bezig! Zet hem op!’. Het maakt het voor ons allemaal leuker. Ook voor uzelf. En het is beter voor uw hart. En voor uw tanden, want voor hetzelfde geld gaat het mis als u zo naar links zwiept.

29 Responses

  1. Annemarie

    Zo herkenbaar! En ook als je een bel hebt (ik dus) gaan mensen eerst nog achterom kijken waar het geluid vandaan komt!,!! Te bizar voor woorden!

    1. Girls on the Move
      Girls on the Move

      Haha ja daar verbaas ik me dus elke keer over! Dat ze niet gewoon naar rechts uitwijken als ze wat horen, maar eerst op ‘onderzoek uit gaan’. Een gevaarlijk onderzoek 😉

  2. Haha, hoe herkenbaar! Ik zat me gister nog op de fiets te bedenken eens een blog te schrijven over de vraag waarom de oudere mannen [want die hebben het vaker dan vrouwen] een spiegel op hun fiets hebben? Ik moet de eerste nog vinden die er eens een keertje in kijkt… En ook ik roep ‘pardon’; op tijd, rem zelfs af en geef nog een “dank je wel” als het na veel moeite gelukt is te passeren. Maarre mijn ervaringen zijn eigenlijk exact hetzelfde als hier beschreven!

    1. Mirte
      Mirte

      Een spiegel zou dé oplossing moeten zijn! Maar niet dus? En tja, het lijkt soms of je per definitie al fout zit of slecht bent als je op een racefiets zit…

      1. Toegegeven, er zitten knap irritante exemplaren bij op de racefiets maar er zijn ook heeele leuke en goeie bij 😉 [merendeel zelfs ben ik van overtuigd!]. Maar het is wel waar dat we behoorlijk over één kam worden geschoren, zie op jullie fb ook een paar ‘prachtige’ reacties…

        1. Mirte
          Mirte

          Ja hoor Anton, daar ben ik het ook mee eens. Ik denk dat daar ook de negatieve reacties op Facebook vandaan komen. Maar ik ben een braaf exemplaar, die zich alleen verbaast over de trage reacties van mensen, vooral van het omkijken en helemaal van het gescheld dat volgt… Tja, we worden behoorlijk over één kam geschoren. Wielrenners staan niet zo positief bekend zie ik al wel 😉

  3. Te herkenbaar!

    Of je nu roept of belt of toetert, het maakt niks uit. Bovendien krijg je de reactie zoals je beschrijft: met het over de schouder kijken naar links afzwaaien

  4. Jort

    Next time; zorg dat je een bel hebt (en zorg dat je beter in shape bent dan de hofridders en lag ze uit als je ze beat MET bel, want deze is verplicht).

    En, sommige mensen (merk het zelf vaak op een snorfiets) zijn nou eenmaal wat trager, dus beste ie gewoon te blijven bellen (dus 20x tringelingelinglingling vanaf 60m tot de 30m) en dan zijn ze bij 10m wel aan de kant. soms.

    succes! (maar ik weet hoe irritant het kan zijn, ook als je met een gewone fiets harder fietst dan de rest merk ik dit wel eens)

    1. Mirte
      Mirte

      Is een bel echt verplicht ja? Maar met bel heb ik dus nog steeds niet de garantie dat ze bij 10m aan de kant zijn… Hmnzzz, ik zit toch na te denken over een claxon op m’n fiets 😉

  5. Jos

    Rekening houden met elkaar begint bij jezelf. Geen bel op de fiets, want ‘not done’ bij de hofridders doet vermoeden dat je wel met je groep, maar niet met de andere verkeersdeelnemers rekening wilt houden. En vooral hard schreeuwen als je er aan komt, dat komt ook echt vriendelijk over. Dat zijn de mensen die de recreatieve racefietsers een slechte naam bezorgen. Ja, als je belt kijken ze nog steeds om. Ja, als ze met 2 naast elkaar fietsen gaat de linker remmen en achter de rechter rijden. Gelijk heeft hij/zij; dan kan hij/zij tenminste zien wanneer hij/zij veilig naar rechts kan.

    1. Mirte
      Mirte

      Dat ik geen bel hebt betekent niet dat ik geen rekening met anderen houd. Dat doe ik zeker wel, ik ben een keurige fietser 🙂 Maar dat mensen eerst om gaan kijken als er gebeld of geroepen wordt, dat snap ik niet. Voor mij is dat gewoon een teken dat ik even plaats moet maken voor een snellere fietser. Geen probleem lijkt me! Dus waarom die negatieve reacties dan moeten volgen… Zo jammer!

  6. Jos

    In jouw beleving, die van de snelle fietser, is roepen een teken dat er een snellere fietser aankomt. In de beleving van de andere fietser, die geen idee heeft dat je er aan komt, is er achter hem/haar wat aan de hand, want er wordt geroepen, maar geen idee wat. Dus is het volkomen logisch en natuurlijk dattie achterom kijkt.

    Negatieve reacties en zuurpruimen heb je altijd. De een reageert zich meteen af, de ander doet dat via een blog.

    Ga gewoon lekker fietsen. Hard waar het kan, en op drukke/smalle fietspaden het tempo iets minder, en achter ipv naast elkaar. Als je daar veel last van hebt wellicht een iets andere route, of er nog een paar km aan plakken. En dan toch die bel.

    1. Mirte
      Mirte

      Jos, ik ga nu mijn eigen blog ontkrachten: ik moet je namelijk een beetje gelijk geven. Ik kan me voorstellen dat mensen bij roepen kunnen denken dat er iets anders aan de hand is dan een fietser die wil inhalen… Maar waarom kijken ze om bij een bel?! Dat blijf ik niet snappen. En de reacties van de negatieve zuurpruimen nog minder.

      Ik blijf inderdaad gewoon lekker fietsen en genieten van hoe mooi dat is. De zuurpruimen zullen er altijd blijven, dus die horen er ondertussen al een beetje bij. En ik beloof dat ik mijn tempo aanpas aan de situatie. Maar die bel… 🙂

      Fiets je zelf ook? Veel plezier dan de komende maanden. De heerlijke fietsperiode komt er weer aan!

      1. Jos

        Mirte,

        Mijn vrouw is zo’n bel-omkijkerd. Komt door twijfel. De 1e is; heeft ze het goed gehoord? De 2e is; wat komt er op haar af? Heeft wellicht iets te maken met haar gezondheid; ze is nogal zwak, en dus minder zeker van haarzelf met de (e-)bike dan wij ervaren racefietsers.

        Die bel op mijn racefiets zit achter het stuur. Aerodynamisch heb je er geen last van; kwa gewicht is het minder dan de telefoon op de rug of het zadeltasje. Zijn die ook ‘verboden’ in dat clubje van je? In mijn ervaring (meestal op de Veluwe) gaat zeker 3 op 4 opzij als je belt. En da’s inclusief de schoolgaande jeugd, smorgens vroeg. Dus; kan je aangeven wat de *echte* bezwaren zijn tegen een bel op je racefiets? tnt heb ik alleen maar ‘not done’ binnen je club gezien, en dat staat vrij laag op mijn argumentatielijst.

  7. Liane

    Ik ben anderhalf jaar geleden tijdens een cyclo in de Dolomieten gevallen in een afdaling en heb daar bij een hersenkneuzing opgelopen. Tijdens mijn revalidatie kwam ik in een lotgenotengroep te zitten tegenover een vrouw die ook hersenletsel had opgelopen door een val van de fiets. Deze vrouw was op een zondagmiddag met haar familie recreatief aan het fietsen op een hybride en werd aangereden door een groepje wielrenners. Dit was op een smal fietspad en de wielrenners hadden de bocht te krap genomen konden dit door bebossing ook niet goed overzien.Ik vond dit enorm confronterend en tegelijkertijd was dit een eye=opener. Aangezien ik het letsel had opgelopen omdat ik zelf ‘het gevaar” had opgezocht door een cyclo in het hooggebergte te fietsen. Deze vrouw was zou gewoon een ontspannen middagje hebben. Het middagje eindigde in de traumaheli. De gevolgen voor haar zijn blijvend. Ze kan haar werk niet meer uitoefenen en doordat ze haar neus brak, heeft ze s’nachts een verstoorde ademhaling en moeite met slapen. Mensen dit moet je niet willen! Een fietspad is geen wielerbaan! Ik zelf fiets het liefst op de weg met de racefiets als ik in een groep fiets. Smalle fietspaden zijn niet geschikt voor wielergroepen.

    1. Mirte
      Mirte

      Jeetje Liane, wat een heftig verhaal. Zowel jouw ongeluk als die van de mevrouw uit je lotgenoten groep. Zoiets wens je niemand toe natuurlijk… In mijn verhaal gaat het niet om een wielergroep, maar enkel twee vrolijke meiden op een racefiets die zeker wel rekening houden met de andere gebruikers van het fietspad. Volgens mij wordt er nu gedacht dat ik zo’n beest op een fiets ben die denkt dat de wereld van haar is als ze met haar wielrenner op pad gaat, maar dat is niet zo. Ik uit enkel mijn verbazing over de (uitblijvende) acties en reacties van sommige fietspad-gebruikers. Maar ondanks dat ik me er over verbaas, zorg ik er wel altijd voor dat ik er op een normale manier langs ga. En tja, soms moet je dan meer in de remmen dan je zou willen 😉 Ik weet dat er asociale (groepen) wielrenners zijn, maar in de groep waar ik in fiets gaat het toch altijd wel netjes moet ik zeggen. Ik blijf erbij, iedereen moet gewoon een beetje rekening met elkaar houden!
      Bedankt voor het delen van je verhaal. Zo zie je maar weer hoe voorzichtig je moet zijn. Ik hoop dat jouw revalidatie goed is gegaan en dat je goed hersteld bent!

  8. Ja Liane, die mensen die je tegenkomt, weten niet beter. Probeer in ieder geval zelf niet zo te worden. Het is jammer dat het zo gaat. Maar en zijn gewoon teveel mensen, en zeker met unisex outfits. Troost je met de gedacht dat tegen de tijd dat je zelf zo oud bent zij er niet meer zullen zijn. Blijf vooral lekker fietsen….

  9. Liane

    Dank je! Het gaat gelukkig steeds beter. Het is zeker niet persoonlijk bedoelt hoor. Juist voor mijzelf was dit een eye-opener. Ik vind het superleuk om te ‘sparren” met mensen uit mijn wielergroepje bij tijd en wijle. Maar dan tegenwoordig wel op overzichtelijke B-weggetjes. Ook liet ik mij in het verleden vaak leiden door Strava. Nu nog vind ik het een superleuke app, maar wil ik niet door mijn ‘spelletje” andere weggebruikers onnodig in gevaar brengen. Inderdaad iedereen moet in alle redelijkheid rekening met elkaar houden. Stem verheffen doe ik wel als ik merk dat ik geen oogcontact krijg. Zowel voor mijn eigen veiligheid als die van mijn mede- weggebruiker.Maar dat kan ook op een vriendelijke niet asociale manier. Als men dan aan de kant gaat, zeg ik vriendelijk bedankt. Maar fietspaden in een grote groep blijven ‘tricky”

  10. Cathelijne

    Herkenbaar stukje….maaruh….echte wielrenners hebben geen bel op hun fiets? Dat vind ik net zo simpel als wielrenners (lees: mannen van 50+) die denken dat een helm overbodig is. Een belletjes (kan het ieniemieni subtiel) behoort gewoon tot de standaard uitrusting van je racefiets als je gebruik maakt van de openbare weg.

  11. roos

    Herkenbaar hoor, ik ben zelf ook vrouw en wielrenner. Wel jammer dat je zo afgeeft op niet-wielrenners die eerst over hun schouders ‘moeten kijken’. Zoals Jos ook zegt, dat is een instinctieve reactie. Daarnaast hoor je gewoon veel minder geluid van achter als je wind in je oren hebt van het fietsen. ‘Geen bel want niet cool’ is niet van deze tijd waarin wielrenners steeds vaker ter discussie komen te staan vanwege hun gedrag. Ik schrik zelf ook altijd als er een wielrenner ineens in mijn linkeroor roep ‘kijk uit!’.
    Daarnaast verbaas ik me ook over dat je je laat leiden door anderen over het weglaten van een zadeltasje. Ik heb daarzelf altijd in: nieuwe binnenband, bandenlichters, kleine multitool, verzekeringspasje en geld. Daarmee ben ik als vrouw geheel onafhankelijk van passerende mannen in het geval van pech.

    Ik hoop dat je in je volgende blog wat meer laat zien over je rekening houden met anderen. En dan inderdaad niet je Hofgroep, maar de mede weggebruiker. Je lijkt me slim en onafhankelijk genoeg daarvoor.

  12. Hoi Mirte, goed stuk hoor. Je moet er toch ook niet aan denken dat we (ik wielren ook) de openbare weg op moeten! Dat zou pas gevaarlijk zijn. Ik doe ook mijn best om heel beleefd en vriendelijk te zijn (heb ook groene ventieldopjes besteld om dat te laten zien) maar dan nog krijg je soms gemopper. Er is een beetje een zure sfeer ontstaan en ik hoop dat we dat kunnen keren. Als maar genoeg fietsers samen besluiten dat het ook anders kan, zal het vast veranderen! Misschien vind je het ook leuk om te lezen wat ik hierover heb geschreven, zie: http://www.zijwielrent.nl/strijd-op-het-fietspad/. Te gekke foto trouwens! Groetjes Janneke

  13. Peter

    Kinderen horen de fietsbel al van 40 meter.. Oudjes willen hem nooit horen al bel je de duimen een vel af, daar moet je al schreeuwend langs. …die asociale wielrenners ook die ineens voorbij scheuren…

  14. Pingback : Het bos is niet van jou alleen! - Girls on the move

  15. George

    Ik heb mezelf ook lang voorgehouden dat een bel niet hoort op mijn racefiets. Net zo abject als lange sokken of bidons met een inhoud van 1 liter. Toch zit er nu wél een op,omdat ik steeds meer een hekel kreeg aan het roepen. ‘Pardon… sorry…. excuseer…’: ook de meest correcte en nét luid genoeg uitgesproken waarschuwing maakt bij de in te halen fietser vaak een schrikreactie los. Ook wordt dan vaker omgekeken over de linkerschouder, waarbij vrijwel altijd onwillekeurig naar links gestuurd wordt.
    Op m’n cyclocrosser zit ook een bel, al gebruik ik die nog minder. Zodra ik in het bos wandelaars spot op mijn route, sla ik -als het kan- een zijpaadje in. Te omzichtig? Ben zelf als wandelaar wel eens aan de kant geschreeuwd door mtb-ers. Hufters.

    1. Mirte
      Mirte

      Hoi George,
      Je bent dus om en hebt nu toch bellen op je fiets, wat veel mensen waarschijnlijk zullen waarderen! En helemaal goed natuurlijk, zo’n bel, al is mijn ervaring dat mensen dan om de een of andere reden alsnóg links over hun schouder kijken. Misschien willen ze eerst zien wat hun gaat passeren, voordat ze naar rechts gaan? Ik weet het niet! Mensen aan de kant ‘schreeuwen’ is niet mijn stijl en vind ik ook niet netjes, laat dat duidelijk zijn. Ik ben nu in Amerika waar ze geen aparte voetpaden hebben, maar ‘multiple-use paths’. Het valt me op hoe relaxed mensen hier zijn en rekening met elkaar houden, zonder te mokken op elkaar. Fietsers hebben geen bel, maar roepen ‘on your left’ en de wandelaar gaat netjes aan de kant. Mooi toch? Maar ja, hier zijn de mensen daar aan gewend, in Nederland niet…

  16. Jan Rutgers

    Ik herken het, het overkomt mij meermaals per dag, dat een stel van die strakke pakjes mij luid schreeuwend attenderen op het feit, dat zij er aan komen en dat er ruim baan moet worden gemaakt.
    Ja ik weet, dat ik rechts moet houden, maar ik weet ook, dat je een bel op je fiets moet hebben en dat die het goed moet doen en op ruime afstand hoorbaar is. Op geschreeuw reageer ik niet, ik word daar bij geholpen door mijn doofheid (hetgeen met een bordje achterop mijn scootmobiel is aangegeven, daar staat op SH) maar je mag dat ook vertalen met Stomme Hufter, want ik reageer niet op geblèr. Regel 1 in het verkeer is: “Je dient je zo te gedragen, dat je ten alle tijde de fouten van anderen kan opvangen”. Verder wens ik jullie nog veel plezier tijden de ritjes.

Leave a Reply