14 juli 2016

Voetenmanie

|
By
|
0 Comment

Hardlopen en wielrennen, dat doe ik zo graag! Voor het werk, na het werk, lange tochten in het weekend. Het brengt me op zoveel mooie plekken en ik kan het delen met een waardevolle groep sportvrienden. Dat ik door veel beweging lekker strak in mijn vel zit, vind ik mooi meegenomen. Voor mij is dat overigens niet de drijfveer om te sporten. Het gaat me niet zozeer direct om mijn reflectie in de spiegel, maar vooral dat ik me sterk en heel fijn voel in dat lichaampje van me. Sport brengt me meer in contact met mijn lichaam. Zou zo een tekst voor een foute commercial zijn, ik weet het, maar zo voel ik het toch echt. Als ik sport, eet ik eerder gezond, voel ik me blijer en meer vertrouwd met mijn lichaam.

Minst mooie lichaamsonderdeel
Eindgoed, algoed? Nou nee, er zijn ook wat lichaamsonderdelen die behoorlijk wat te lijden hebben door al dat gesport IMG_4030van mij. Mijn voor- en achterbips na een paar fietsdagen…. Laten we die details maar even achterwege laten. Misschien lees je dit verhaal wel terwijl je wat eet…
Nee, ik wil het hebben over de lichaamsonderdelen die ik het minst mooi vind aan de mens. Oprecht, ik vind ze vaak zo lelijk. Ze komen in allerlei vormen vorm, kromme exemplaren passeren de revue, bobbels en andersoortige uitstekels zijn geen uitzondering. Nee, ik heb het ook niet over een p….l. Ik heb het over lichaamsonderdelen die je als sporter eigenlijk op een voetstuk moet plaatsen, maar ik denk vaak alleen maar: jakkes. Ik heb het over…. Voetjes!!!

Nietsvermoedend verstoppen in dikke sokken….
Nu vind ik mijn eigen voetjes eigenlijk best oké. Met een leuk knallend lakje denk ik soms: wat een paar mooie exemplaartjes. Maar die exemplaartjes kosten wel wat (tijd). Nondeju, ik smeer me een ongeluk, ga regelmatig langs de pedicure voor een massage en een lakje en van een voetenbadje ben ik ook niet vies. Als ik dat niet doe, dan wens ik soms dat het voor altijd winter is en ik mijn voetjes nietsvermoedend kan verhullen in dikke wollen sokken. Door het vele hardlopen en een onhandige aandoening, genaamd Raynaud, zijn mijn voeten vaak extreem droog en verkleuren ze tot blauw/witte ijsklompjes bij kou en rode opgezwollen voetjes bij warmte.

SMEREN!
Smeren helpt! En ik sta er ook om bekend. Het is meerdere malen voorgekomen dat mijn trainingsmaatjes de kleedkamerIMG_4032 2 binnenliepen en riepen: ‘Kim, we ruiken je voetencrème al’! Haha, en dat was ruim voordat ze mij al smerend in de weer zagen. Want ik smeer dus áltijd na het douchen! En als mijn voetencrème op is, zijn mijn voetjes na een paar dagen al…. Lelijke exemplaren! En dus smeer ik mijn voetjes braaf in na elke douchepartij. Ik heb winter- en zomerfavo’s. Want hoe fijn is het om in de winter een wamtebalsem te gebruiken: warme voetjes, yesssss please! De warmtebalsem van Dr. Fix is een favoriet. Als de nood hoog is, lees: de voetjes hebben te lijden gehad, wend ik me altijd tot de voetencrème van Gehwol. In de zomer wil ik juist een wat meer hydraterende versie, in plaats van een dik laag warmteplakaat, en geef ik nog wat meer om geur. Deze zomer heb ik een nieuwe crème ontdekt, die van het merk Melvita, die ik bij een recent bezoekje aan Vitaminstore op de kop tikte. En manlief ook helemaal blij: gegarandeerd ‘succes’ als hij de geurtjes van eucalyptus en munt ruikt 😉

Mochten jullie ooit tips willen hebben over de verzorging van de achter- en voorbips, geef het gerust aan, want ik kan er blogs mee vullen, maar vooralsnog kunnen jullie in ieder geval met de voetjes vooruit: SMEREN dus!

Leave a Reply