16 oktober 2018

Winter, je mag wel komen hoor!

|
By
|
0 Comment

Alhoewel de winter er wat betreft temperatuur nog helemaal niet aan lijkt te komen, merk ik het wel al aan mijn trainingen: steeds vaker in het donker, ‘help, waar zijn mijn lampjes’, en oehoe, gleed ik daar nu even weg onder die blaadjes. Het zal niet lang meer duren of de handschoenen en Buffs komen ook weer tevoorschijn, en daar heb ik eigenlijk best wel veel zin in. Want het betekent ook dat al die leuke winterwegwedstrijden eraan zitten te komen. Die wedstrijden waar je vaak strijdt tegen de elementen, waar kou/wind/regen dus een grote rol spelen, maar waar knusheid, weekendjes weg (als we dan toch in Egmond lopen hè) en samenzijn met medesporters zorgen voor nog jarenlang gesprekstof.

Molenhoeks Makkie
Aanstaande zondag sta ik aan de start van Molenhoeks Makkie, en daar heb ik me toch zin in. De trainingen gaan goed, ik voel me fit, sterk en heb er veel plezier in. Deze week gun ik mezelf wat extra rust zodat ik uitgerust kan zien waartoe ik in staat ben op een 10km. Vorige week werd er wel nog goed getraind hoor, dit is wat ik zoal deed:

M’n week in het kort:
Maandag: rust
Dinsdag: 14km duurloop met manlief
Woensdag: rust
Donderdag: baantraining met 2x(10x200m) interval. Totaal 14km
Vrijdag: rust
Zaterdag: 15km Zevenheuvelenloop parcours met Miles en Bob
Zondag: 10km duurloopje met Miles en Bob

Op dinsdag loop ik altijd laat op de avond met manlief een rondje van zo’n 70-75min door de Nevengeul in Nijmegen. Onze versie van quality time samen 😉 Met dank aan mijn zusje die wekelijks als een havik over ons slapende aapje waakt.
Donderdag train ik met mijn vaste loopmaatjes op de atletiekbaan. Deze week staat er een korte intervaltraining op het programma. Ik ben meer van het langere werk, maar vind toch mijn draai door de pauzes goed door te stiefelen 🙂

Family business
In het weekend is het altijd een grote family affair. Je stopt een dreumes in een running stroller (aka the Bob!) en daar ga je dan. Zaterdag laat ik manlief onze dreumes en Bob voortduwen terwijl we over de Zevenheuvelen vliegen en zondag is dat mijn beurt (meteen een goede krachtmeting).

Kan altijd meer, beter, sneller…
Klinkt allemaal super dit hè. Maar het is in mijn hoofd altijd verre van super. En het kan ook echt wel beter hoor. Ik heb gewichtjes, banden, en een swiss ball op zolder liggen zodat ik aan mijn core kan werken, maar dat komt er standaard niet van (godzijdank ben ik niet blessuregevoelig, dus ik kan me wat permitteren, maar toch…). En nu de basis goed is, kan ik ook wel wat meer kwaliteit gaan toevoegen aan mijn schema. Met de Zevenheuvelenloop in het vizier zal ik voortaan op zondag wat langere tempo’s op omslagpunt gaan toevoegen.

Laat de pr’s maar rollen!
En dan? Dan gaan we gewoon weer pr’s lopen. Haha, LOL (je kunt me horen schateren als je goed luistert)! Nee joh, die pr’s komen wellicht wel weer een keer, voor nu heb ik gewoon rete veel zin om weer aan de start van een hardloopwedstrijd te staan na een zeer lange hardlooponderbreking!

Leave a Reply