04 september 2017

Yes, ik ren weer!

||
3 Comments

M’n week in het kort:
Maandag 5:30u: morningrun 1×25′, 1×10′ (1′ pauze)
Dinsdag: kracht
Woensdag: rust

Donderdag: duurloop 1×5′, 1×30′ (1′ pauze)
Vrijdag: Wielrennen uurtje
Zaterdag: rust
Zondag: 5,6 kilometer Dijkenloop

Vol goede moed bedacht ik me nog tijdens de zwangerschap: ‘bij de Dijkenloop ga ik 10km lopen.’
Natúúrlijk als rustig duurloopje. Dat zou toch zeker wel moeten lukken, ruim 5 maanden na de bevalling?

Nu ff realistisch
Terug naar de realiteit. Kracht en wielrennen deed ik al een tijdje. Maar dat is toch echt even iets anders dan rennen, waar ik (op advies van Sterkher na 4 maanden weer mee begon. Alle stadia van een comeback heb ik doormaakt:
‘Ik kan het niet meer.’
‘Dit is niet leuk.’
‘Waarom krijg ik dat lekkere gevoel niet waar ik soort van verslaafd aan ben.’
‘Wat zonde van m’n tijd dit.’
‘Ik stop met hardlopen.’

Genoeg!
En toen was het genoeg. Ik wist ook heus wel dat met niet structureel en niet slim trainen, het natuurlijk nooit beter ging worden met die paar minuutjes die ik deed.
Dus na 4 weken aanklooien en een steeds diepere hardloop-put bekeek ik samen met manlief mijn totale werk/privé schema, plande (naast kracht en wielrennen) 2 a 3 vaste hardloopmomenten in de week, waarvan er minimaal 2 in het bos moesten zijn.
De structuur, maar zeker ook het slim trainen (op zachte ondergrond), brachten me hops, als ineens, waar ik nu ben: een half uur achter elkaar lopen. En dat zelfs al een beetje uitbouwen. Dat kan ik gewoon weer!
En goed dat het voelt! Want 30′ kunnen lopen. Dat is toch best wel een beetje een echte training toch?

Dijkenloop
De Dijkenloop kwam dichterbij: hét evenement dat ik ooit als startpunt zag om vanuit verder te bouwen naar de 15km Zevenheuvelenloop. Maar de voorgenomen 10km zou nog veel te ver zijn…
Bij deze wedstrijd waar we als team aan mee gingen doen, zou ik hoe dan ook ook aan de start staan. Dus daar gingen we hoor, de twee ‘opbouwers’: Cin (in opbouw na lange blessure) en ik renden de kortste afstand: 5,6 km. We zouden het relaxed aanpakken. Maar jeeee, wat was dat lekker zeg! Geen druk (want nog maar 6 weken ‘on the run’) en geen idee wat het tempo was (want een aftellende kilometeraanduiding bij 5,6 km… ehm tja, die berekening liet ik maar ff voor wat het was) en in een lekker aanvoelend doorlooptempo, wetend: ‘dit is wat het is, want versnellen, dát is nog even niet verstandig’, liep ik het rondje door de plaats waarin ik opgegroeid ben.

Wat deelname in ‘hardloop-opbouw-stadium’ opleverde?
Een fantastisch gezellige ochtend!
Een heerlijke verrassing (en verbazing) over hoe makkelijk het toch weer gaat om een beetje op tempo te lopen.
Motivatie om door te trainen naar weer een niveautje hoger!
Trots op de andere dames (Cin die met haar wielrenbenen ook weer on the run is, Charis die er op het voor haar onbekende asfalt ff een sub 39’er uitknalt op de 10km en Mirt die met een toptijd op de halve helemaal op koers ligt om de marathon onder de 3 uur te gaan volbrengen in Chicago in oktober.

You don’t always need a plan
Als ik iéts heb geleerd in de afgelopen periode is dat het voor mij niet werkt om iets te plannen, na zoiets groots als een zwangerschap. Een plan van aanpak: ja. Dat juist wel. Maar in deze fase een wedstrijd om naar toe te werken: nee.
Wat bij mij wel werkt is: gevoel, plezier en wat komt dat komt. Nou, die 5,6km bij de Dijkenloop, die kwam. En genoten dat ik heb!

3 Responses

  1. Els Vd Eede

    Hoi Lotte, heel herkenbaar! Ik weet niet hoe het bij jou zal gaan, maar ik heb 2 soorten PRs: voor de kinderen en na de kinderen. De tweede soort is wat langzamer maar het Plezier in het sporten is zeker niet minder!

    1. Lotte
      Lotte

      Wat heerlijk Els! Zo’n fanatiek sportieve moeder als jij is fantastisch voor je dochters 🙂
      Geen idee hoe het met mij zal gaan qua tijden, maar ach, we zien het wel. Gewoon lekker lopen de komende tijd. You don’t always need a plan 😉

  2. Chris

    Leuk, Lotte, je ziet er ontzettend blij uit op al die Dijkenloopfoto’s!
    En wat een ongelooflijk snelle tijden, jullie alle vier…

Leave a Reply